ជំហានដំបូងនៃការអភិវឌ្ឍន៏កាងក្រចាន់(kaeng krachan)

សម្លេងអ៊ូអរនៅទីកន្លែងមួយដែលមានទេសភាពស្រស់ស្អាត ត្រូវបានគេធ្វើការអភិវឌ្ឍន៏អោយក្លាយជាតំបន់មួយគួរជាទីចាប់អារម្មណ៏។ ហើយនៅតំបន់នោះមានទីកន្លែងជាច្រើនសម្រាប់ធ្វើសក្ការៈបូជាដែលហៅថាវីល(willd)។​ ហើយនៅទីនោះគឺជាទីកន្លែងមួយដែលគេតែងតែធ្វើប្រារព្ធធ្វើការ

បន់ស្រន់បួងសួងនៅទីនោះហើយកាលពីមុនវាក៏ជាទីកន្លែងមួយដែល

មានសត្វពាហនៈទៅរកស៊ីចំនីនៅទីនោះផងដែរ។ទីកន្លែងនោះមានទីជ្រៅ

ដែលពួកសត្វទាំងអស់តែងតែចុះទៅរកទឹកផឹក។ អ្នកភូមិនៅទីនោះបានដឹងអំពីបម្រែបម្រួល នៃចំនួនប្រជាជន នឹងបានធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទីនោះអោយក្លាយទៅជាតំបន់រដ្ឋមួយដែលមានឈ្មោះថា ផុង ផុង។ ជាពិសេសជាងនេះទៅទៀតនៅតំបន់នោះមានដុះពេជ្រ 14waphនិងមានទឹកជ្រោះថ្លាឈ្វេង ដែលលទ្ធវាសុទ្ធតែជាការបោកបញ្ឆោតឈ្មោះរបស់អ្នកភូមិទាំងអស់។ ប៉ុន្តែទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅទីនោះមានអ្នកភូមិមួយចំនួនកើតមានជម្ងឺ ដោយសារតែពួកគេនៅទីនោះមិនមានការការពារសុខភាពបានល្អ និងខ្វះអនាម័យ។នៅតំបន់នោះគេចែកភូមិជាពីភូមិ ដែលមានរយៈចម្ងាយឆ្ងាយពីគ្នា។ ប៉ុន្តែពេលបច្ចុប្បន្ននេះ នៅតំបន់មួយដែលមិនធ្លាប់មានសោភណ្ឌ័ភាព និងមានទេសភាពស្រស់បំព្រងដែលហៅថា កាងក្រចាន់ បានប្រែក្លាយទៅជាតំបន់ដែលគួរជាទីពេញចិត្ត គឺរមណីយដ្ឋានជាតិដែលត្រូវបានគេដាក់ចូលទៅក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ជាតិ ដែលវាស្ថិតនៅក្នុងស្រុក ហៃពូលីជា(Huai Polichaetes)  ខេត្ត ពិតចាប៊ូរី(Phetchaburi) ជាពិសេស ឥឡូវនៅទីនោះពួកគេមានបានសម្រេចកិច្ចការដោយទទួលបានជោគជ័យពី

សមត្ថផលជាច្រើន ដូចជា៖ បង្កើតបានកសិដ្ឋានសម្រាប់ដាំដំនាំស្រូវ និងមានដាំដំនាំដំឡូងជ្វា ប៉ុន្តែមិនមានការសាងសង់ផ្ទះ និងមិនមានឧបករណ៏សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់នៅទីនោះទីពីព្រោះពុំមានថវិកាគ្រប់

គ្រាន់សម្រាប់ជាជំនូយដល់កត្តាទាំងនេះ។ម្យ៉ាវិញទៀត បញ្ហាចំបងនៅទីនោះគឺពូកគេមិនសូវជាបានទទួលផលល្អច្រើនទេ ពីព្រោះតែដីនៅទីនោះមិនសូវជាមានជីជាតិសម្រាប់ផ្តល់ដល់ដំនាំនៅទីនោះ។

ដោយសារតែ ពួកអ្នកភូមិនៅទីនោះ មិនសូវជាបានទទួលសមិត្ថផលបានច្រើនពួកគេក៏បានសម្រេចចិត្តទៅធ្វើការ

នៅទីក្រុងបាកកក តែនៅតែមិនមានការផ្គត់ផ្គង់ជាមួយនិងគ្រួសាររបស់គេបានល្អ នៅតែមានការខ្វះខាតចំពោះជីវភាពពួកគេ ប្រចាំថ្ងៃទោះបីជាធ្វើការ ឬទទូលបាននៅកសិដ្ឋានដ៏ល្អក៏ដោយ។ ពួកគាត់ក៏បានចុះទៅធ្វើការតាមខេត្តបន្តទៀតដើម្បីជួយគ្រួសាររបស់គាត់។ ហើយអ្នកគ្រប់គ្រងនៅ កាងក្រចាន់ បានបង្ខំអោយប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនធ្វើការរើបំលាស់ទីលំនៅទៅនៅកន្លែងផ្សេងពីទីនោះ។

ទាំងនេះសុទ្ធតែជាការនិយាយអធិប្បាយអំពីការអភិវឌ្ឍនៅកាងក្រចាន់ និងការធ្វើបាននូវកសិដ្ឋាន ដំនាំជាច្រើន របស់អ្នកភូមិនៅកាងក្រចាន់ ដែលពួកគេអាចទទូលផលតិចតូចសម្រាប់ផ្គតផ្គង់គ្រួសារដែលធ្វើអោយពួក

គេជម្រុញខ្លួនចុះទៅធ្វើការតាមខេត្តទៀត។

អត្ថបទនេះនាងខ្ញុំបានធ្វើការបកប្រែពីគេហទំពរ័   thairath

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s